Code - 2443 پيپل Ficus religiosa L . پيپل يا انجير معابد درختى است بزرگ به ارتفاع 8 متر ، برگريز ، ندرتا داراى ريشه هوائى از خانواده Moraceae ، برگ‌ها زيبا ، داراى دمبرگ دراز ، قلبى شكل ، در انتها باريك و كشيده و نوك‌تيز ، به رنگ سبز روشن ، درخشان ، ميوه كروى دوتائى و ارغوانىرنگ است . درخت بومى شمال و مركز هند است و پرورش نيز داده مىشود ، در ايران در بعضى باغ‌ها داخل گلدان كاشته مىشود و در زمستان به گلخانه برده مىشود . تاريخچه و موارد مصرف در طب سنتى : در هند از زمان‌هاى بسيار دور شناخته شده است . به سنسكريت آن را Pippala و Asvatha ناميده‌اند و نام هندى آن Pipal مأخوذ از نام سنسكريت است . درخت نزد هندوها و بودائىها مقدس مىباشد و در مخزن الادويه با نام هندى Pipal آمده است . صاحب مخزن مىنويسد : " پيپل درخت هندى است در جميع ملك هند بهم مىرسد و هنود آن را تعظيم مىنمايند . برگ آن عريض اندك طولانى و با كنگره كمى و نوك آن بلند و تيز ، طبيعت پوست ، برگ و درخت آن گرم و خشك است . ضماد پوست درخت جهت تحليل اورام و زخم ناصور و گرم كرده برگ آن دمل را تحليل برده و يا پخته مىنمايد و اگر هفت برگ ريخته شده از درخت را سوخته گرماگرم در آب سرد اندازند و آن آب را بنوشند تهوع و قى را باز دارد " ( 1 * ) . قسمت قابل مصرف : پوست درخت ، ميوه ، دانه و شيرابه . تركيبات شيميائى : آلفا آميرين ، بتا آميرين ، لوپه‌ئول ، لانوسترول ، اولئانوليك اسيد متيل استر ، Hentriacontane ، Nonacosane , Octacosan - 1 - 01 , Hexacosan - 1 - 01 ، كامپسترول ، سيگماسترول ، بتاسيتوسترول ، يرگاپتن ، برگاپتول ، Solanesol , Pelargonidin ، آرابينوز ، مانوز ، گلوكز ، تانن ، كائوچوك و موم . فارماكولوژى : ضد ميكروب ، ضد آميب ، ضد قارچ ، ضد ويروس ، پائين‌آورنده قند خون ، با فعاليت استروژنيك ، نورولپنيك و سيتوتوكسيك .